Keşfedici araştırma projelerinin, özellikle de yeni bir araştırma alanındaki ilk bir veya iki projenin katkılarını değerlendirmek, sosyal bilimcilerin ormanı gözden kaçırarak ağaçların arasında dolaşırken sıklıkla bulundukları alanlardan birini oluşturmaktadır.

Eğilimleri, yeni alandaki ilk çalışmayı doğrulayıcı bir girişimmiş gibi değerlendirmektir; özellikle tasarım konuları, örnekleme, geçerlilik ve genellenebilirlik ve literatür taraması üzerinde endişelenirler ve bunu yaparken, henüz gün ışığına çıkarılan orijinal fikirlerin önemini en aza indirme eğilimindedirler.

Daha sonra ele alınacak olan literatür taraması konusu dışında, bu değerlendirme tarzının kökleri, keşfi yalnızca bireysel çalışmalarda değil, aynı zamanda birkaç çalışmada da ortaya çıkan bir süreç olarak görme başarısızlığından kaynaklanmaktadır. (Aslında, doğrulama veya doğrulama için de aynı şey söylenebilir.)

Eleştirmenler, örnekleme, geçerlilik ve genellenebilirlik konusundaki erken zayıflıkların, bu bölümde daha sonra birleştirme olarak anılacak bir süreçte, birkaç keşif çalışması boyunca düzeltilme eğiliminde olduğunun farkında değiller.

Araştırmacılar, incelemek istedikleri grup, süreç, etkinlik veya durum hakkında çok az bilimsel bilgiye sahip olduklarında veya hiç bilimsel bilgileri olmadığında, ancak yine de bunların keşfedilmeye değer unsurlar içerdiğine inanmak için sebepleri olduğunda keşfederler.

Belirli bir fenomeni etkili bir şekilde keşfetmek için, ona iki özel yönelimle yaklaşmaları gerekir: veri aramada esneklik ve onları nerede bulacakları konusunda açık fikirlilik. Bu şekilde yönlendirilen ilk adım, gözlemlenen insan eylemlerine ilişkin samimi, ilk elden bir anlayış elde etmek için modele göre ilerlemektir.

Sonuç olarak, en etkili yaklaşım, bu anlayışı nerede bulunursa bulunsun, meyve verecekmiş gibi görünen herhangi bir etik yöntemi kullanarak aramaktır.

Bu prosedürlerin sonucu ve keşif araştırmasının temel amacı, incelenen grup, süreç, faaliyet veya durum hakkında tümevarımsal olarak türetilmiş genellemelerin üretilmesidir. Daha sonra, araştırmacı bu genellemeleri çalışmanın amacını açıklayan temelli bir teoriye dönüştürüyor ve bence bunun yapısı bir dizi yayında en açık şekilde anlatılıyor.

öğesinin sol tarafı, keşif sırasında hem nicel hem de nitel verilerin toplanabileceğini gösterir. Başka bir deyişle, çoğu keşif çalışmasında nitel veriler baskın olsa da, indeksler, yüzdeler ve frekans dağılımları gibi tanımlayıcı istatistiklerle mümkün ve istendiğinde artırılırlar.

Hatta bazı araştırmacılar, araştırmalarının sonraki bir parçası olarak nicel anketler yürütür ve katılımcılara önceden toplanan nitel verilere dayanan sabit yanıtlı sorular sorar.

Uygulamalı araştırma Nedir
Keşfedici araştırma nedir
araştırma yöntem ve teknikleri”– sunum
Keşfedici araştırma örnekleri
araştırma nedir, nasıl yapılır
Temel araştırma Nedir
Bilimsel araştırma Türleri
Bilimsel araştırma Nedir

Bir bilim insanı ya da bilim insanı grubu, inceleme için seçilen grup ya da etkinliği daha net anladığında, onlar ve araştırma alanları sağa doğru hareket eder. Bu yönde ilerledikçe, ilk çalışmadan bu yana ortaya çıkan temelli teoriden tümdengelim yoluyla türetilen bir veya daha fazla hipotez doğrultusunda yürütüldüğü gibi, keşfetmeye giderek daha az, tahmin ve doğrulamaya giderek daha fazla güvenmeye başlarlar. .

Bu süreç tipik olarak, her biri öncekilere referansla art arda yürütülen birkaç çalışma boyunca ortaya çıkar. Başka bir deyişle, her ikisi de araştırma birikimi ve teorinin giderek daha geniş bir fenomen yelpazesine uygulanmasıyla mümkün kılınan, temelli teorinin genişlemesi ve genel veya kapsayıcı kavramların gelişimi ile paraleldir.

Oldukça geniş bir ilgili fenomen yelpazesi hakkında tutarlı bir temelli teoride görüldüğü gibi, bilimsel sürecin son aşamalarını temsil eder. Bu noktada, esas olarak, genellikle tahmin, nicelik belirleme ve çıkarımsal istatistiklere büyük ölçüde güvenme yoluyla izlenen bir süreç olan teorinin kesinliğini artırmakla ilgilenilmektedir.

Ancak burada bile nitel veriler zaman zaman önemli bir rol oynar. Bu tür veriler, örneğin, nicel değerlendirmeye uygun olmayan önermelerin doğrulanmasına yardımcı olabilir veya araştırma yoluyla, hipotez doğrulamanın daha dar odaklanmasının araştırmacıların gözden kaçırmasına neden olduğu sosyal süreç ve sosyal yapıdaki önemli son değişiklikleri gün ışığına çıkarabilir.

Devam etmeden önce, hakkında birkaç genel yorum yapmak gerekiyor. İlk olarak, her bir hücrede gerçekleştirilen araştırma miktarı ve ayrılan zaman miktarı açısından ölçekli çizilmemiştir. Örneğin, ikinci iki hücrede birinci hücreden daha fazla araştırma yapılması muhtemeldir.

Ek olarak, keşfi öncelikle tümevarım olarak ve doğrulamayı birincil olarak tümdengelim olarak nitelendirmek daha doğrudur. Başka bir deyişle, keşifsel bir çalışma sırasında, araştırmacılar zaman zaman tümdengelim yoluyla düşünürler, ancak bunu yerleşik teori ve ondan çıkarılan bir dizi hipotez yerine büyük ölçüde ortaya çıkan teorik çerçeve içinde yaparlar.

Dahası, doğrulamaya girişirler, ancak onayladıkları şey, a priori tahminlerin bir bütünü olmaktan ziyade ortaya çıkan genellemeleridir. Doğrulayıcı araştırmacılar, kendi paylarına, araştırma tasarımının kısıtlamalarına rağmen bazen şans eseri araştırdıkları grup, süreç, faaliyet veya durum hakkında genellemelere yol açan düzenlilikleri gözlemlerler.

Bu tesadüfi keşiflerin bazılarına tümevarımsal akıl yürütmeyle ulaşılmış olabilir, ancak doğrulayıcı çalışmada bu tür tümevarım sistematik değildir.

Bu nedenle, araştırmalarının doğası ve kapsamı hakkında açık bir şekilde net olmak isteyen sosyal bilim araştırmacılarının, araştırmalarını nitel-keşifsel, nicel-keşifsel, nitel-doğrulayıcı veya nicel-doğrulayıcı olarak tanımlamaları tavsiye edilir. Niteliksel ve nicelikselin daha basit etiketlerinin kafa karışıklığına yol açması şaşırtıcı değildir.

Tümdengelimli argümanın sınırları, zaman zaman tasımsal akıl yürütme olarak atıfta bulunacağım şeyde etkili bir şekilde gösterilmektedir. Kıyas tümdengelim sistemlerinin en basitidir, burada tüm A’lar B’dir, tüm B’ler C’dir ve dolayısıyla tüm A’lar C’dir. Bu sistemde D, E ve F önermelerini yalnızca mantık yoluyla öğrenmek imkansızdır, çünkü A, B ve C önermelerini birbirine bağlayan akıl yürütme, kapalı bir argüman anlamına gelir.

D, E, F ve diğer önermelerin var olup olmadığı ve varsa, söz konusu grubun, sürecin, etkinliğin veya durumun ayrıntılı ve derin bir şekilde anlaşılması için bunlardan herhangi birinin önemli olup olmadığı ancak keşif yoluyla belirlenebilir.

Prensip olarak, sosyal bilimcilerin bu noktada bir seçeneği vardır: Keşfetmek, yani tümevarımsal mantığı kullanmak veya şansın yolu aydınlatmasını beklemek diyebiliriz. Ancak şans eseri, daha önce tartışıldığı gibi, sistematik keşfin yerine geçemeyecek kadar tesadüfi ve düzensizdir.

The post Keşif Süreci first appeared on Ödev Yaptırma & Danışmanlık Merkezi.