Ödev Nasıl Yapılır? – Ödev Yaptırma – Ödev Yaptırma Ücretleri – Tez Yaptırma – Ödev Yaptırma Fiyatları – Ücretli Ödev Yaptırma – Tez Yaptırma Ücretleri – Sunum Hazırlığı Yaptırma – Dergi Makalesi Yaptırma – Dergi Makalesi Yazdırma

Araştırma Şüpheciliği

Daha önce de belirtildiği gibi, artık sosyal araştırmacılar arasında “gerçek”, “bilgi” ve “olgu” gibi kelimelerin kullanılması konusunda yaygın bir gerginlik var. Bunun bir nedeni, bir bilgi iddiasının doğru ya da yanlış olduğundan ya da bir şeyin gerçek olduğundan asla kesinlikle emin olamayacağımız konusundaki ısrardır.

Yine de bu terimlerin kullanımı böyle bir ima taşımaz: konu hakkında mutlak kesinliğe ulaştığımızı veya ulaştığımızı iddia etmeden gerçeği hedefleyebilir veya iddiaların doğru olduğunu ileri sürebilir veya bir şeyin doğru olduğuna inanabiliriz. 

Bu noktayı başka bir yoldan çerçevelemek gerekirse: Tüm bilgi iddialarının yanılabilir olması, hepsinin yanlış olduğu veya hepsinin eşit derecede doğru olma olasılığının olduğu anlamına gelmez.

Yine de çoğu zaman şüphecilik bundan daha derine iner. Bazı yorumcular, genel olarak veya özel olarak sosyal dünya hakkında önermesel bilgi olasılığını reddederler, çünkü bilgi iddiaları zorunlu olarak test edilmemiş varsayımlara dayanır, böylece geçerlilikleri hakkında her zaman şüpheler ortaya çıkabilir.

Sonuç olarak, birden fazla uyumsuz görüşle karşı karşıya kaldığımız ileri sürülmektedir; Aslında, ‘çoklu gerçeklikler’ ile. Bakış açısındaki bu çatışmalar, farklı sosyal grupların uyumsuz sosyal konumlarından ve uyumsuz çıkarlarından kaynaklanıyor olarak görülüyor.

Ek olarak, bu şüpheci veya göreci yönelimi desteklemek, genellikle araştırmacıların yetkili bilgi iddiasında bulunmamaları gerektiği sonucuna varan etik veya politik bir argümandır, çünkü bunu yapmak başkalarının kendi dünyaları hakkında bilgi talep etme haklarını reddetmeyi içerir. 

Bu tür şüpheciliğin bir etkisi, araştırmanın odağında çelişkili açıklamaların nasıl inşa edildiğini, epistemik anlaşmazlıkların nasıl müzakere edildiğini, belirli açıklamaların kimin çıkarlarına hizmet ettiğini vb. araştırmaya yönelik bir kaymayı teşvik etmesi olmuştur.

Bu nedenle, sosyal bilimlerin birçok alanında, açıklamaların üretildiği söylemsel stratejileri ve bunların “alındığı” ve farklı etkilere sahip olduğu süreçleri incelemeye yönelik bir ilgi artışı olmuştur.

Sıklıkla bu, tüm dil kullanımının edimsel olduğu, yani basitçe dünyayı temsil etmekle, “gerçekleri düze çıkarmakla” ilgilenmediği (veya hiç ilgilenmediği), ama öncelikle eğer değilse, bu argümanla ilişkilendirilmiştir. münhasıran dünya içinde eylemler gerçekleştirmeye yöneliktir.

Bu nedenle, bazı yorumcular tüm açıklamaların retorik karakterini vurguladılar; başka bir deyişle, yalnızca betimleme veya açıklamayla ilgileniyor gibi görünseler bile, aslında izleyicileri ikna etmeyi amaçlarlar, öyle ki farklı insanlar, varsayımlarına, ilgilerine ve amaçlarına bağlı olarak kaçınılmaz olarak aynı sahnenin çelişkili anlatımlarını üreteceklerdir.

Hemen hemen aynı sonuçla, diğer araştırmacılar, anlatıların genellikle anlatı biçimini aldığını ve aynı olaylar dizisinin çok farklı şekillerde anlatılabileceğini ve bu da olanların farklı versiyonlarına yol açtığını belirtti. Bu geniş argüman çizgisi, inşacılık olarak adlandırılabilir.

Yukarıda özetlenen versiyonlarda, inşacılık, üstü kapalı olarak, araştırmacılar tarafından üretilen açıklamaların tasvir ettikleri söylemsel veya anlatısal inşa süreçlerine tam olarak karşılık geldiğini varsayar.

Bununla birlikte, bazı yazarlar daha radikal sonuçlara varmışlardır: dünyanın herhangi bir açıklamasının inşa edilmiş karakterinden ve tüm açıklamaların ilgili doğasından, açıklamalardan bağımsız hiçbir gerçek fenomenin olmadığı sonucunu çıkarırlar.

Bu, hem gerçeklik ve doğruluk kavramlarıyla ilişkili felsefi problemlerin farkındalığı hem de pratik düzeyde çözülemez anlaşmazlıkların deneyimi ile motive edilmiştir. Özel olgusal konularda bile tam bir anlaşmaya varmanın kolay olmaktan çok uzak olabileceği ve bazen imkansız olabileceği gerçeği özellikle önemlidir.

Bu, aynı olayın tanıklarının ne olduğuna dair biraz farklı ve bazen önemli ölçüde çelişkili anlatımlar ürettiği “Rashomon etkisi” ile örneklendirilir.

Descartes Düşünüyorum, öyleyse varım
Descartes felsefi görüşü
Felsefede şüphecilik
Septisizm temsilcileri ve görüşleri
Descartes varlık Felsefesi
Descartes felsefesi özellikleri
Cogito ergo sum hangi dil
Skeptisizm Nedir

Bu inşacı argüman çizgisinin, söylemin ve onun incelenmesinin önemini artırma kapasitesi, artı var olan her şeyin her zaman farklı bir şekilde inşa edilmiş olabileceği ve hala da kurulabileceği şeklindeki yüzeysel olarak çekici siyasi içerim, kuşkusuz ikna edici olmuştur. Farklılığın genellikle doğası gereği değerli görüldüğü bir kültürel ortamda söylemsel araçlar.

Bu daha radikal biçimde, inşacılık, açıklamalar ile bunların atıfta bulunabilecekleri bağımsız olarak var olan fenomenler arasındaki herhangi bir ilişkiyi dışlıyor gibi görünüyor. Daha ziyade, sahip olduğumuz her şeyin, iddia edilen temsili doğruluklarına göre değil, estetik, etik veya politik terimlerle yargılanması gereken, dünyanın temelde keyfi, rekabet eden versiyonları olduğunu öne sürer.

Kısacası, gerçekler değil, yalnızca kurgular vardır; ve bunlardan bazıları diğerlerinden daha çekici, eğlenceli veya faydalı olsa da, onları gerçeklerine göre yargılayamayız. Bu fikirlerin araştırma için dramatik çıkarımları vardır, aslında dünyayı asla gerçek anlamda temsil edemeyeceğini ve aslında her zaman zorunlu olarak “politik” amaçlara yönelik olduğunu öne sürerek araştırmayı baltalarlar.

Bu görüşler, gerçeğin tekabül teorisi ve tüm referans veya “temsil” kavramı hakkında bazı ciddi felsefi meseleleri vurgulayıp bunlardan beslenirken, kendileri de içinden çıkılmaz sorunlardan mustariptirler.

Örneğin, radikal inşacılığı günlük yaşamda bir eylem temeli olarak tutarlı bir şekilde benimseyemezdik. Orada, gerçekleri belgelemeleri anlamında bazı bilgi iddialarını kesinlikle doğru olarak ele alırken, diğerlerini yanlış veya hayali olarak reddediyoruz; ve temel insan faaliyetleri için gerekli olduğu için bunu yapmaktan kaçınamazdık.

Gösterildiği gibi, tek bir paylaşılan gerçekliğe ilişkin bakış açılarının karşılıklı olduğu varsayımı, iletişim ve eylemin tüm koordinasyonu için çok önemlidir.

Dahası, kendi argümanlarını öne sürerken ve diğerlerinin argümanlarını reddederken, radikal şüpheciler zorunlu olarak şu varsayıma güvenirler: Ne de olsa hiçbir şey bilemeyeceğimizi iddia etmek, bir bilgi iddiasında bulunmaktır.

Araştırmacılar kesinlikle tüm kanıtların yanılabilir doğasının farkında olmalı ve kararlarının ve varsayımlarının, tercihlerinin ve arzularının onları gerçeği keşfetmekten uzaklaştırmaması için önlemler almalıdır.

Aynı derecede önemli olarak, geçerliliğe yönelik potansiyel tehditleri tanımaya ve bunlarla başa çıkmaya ve bazen belirli bir sorunun doğru cevabının ne olduğunu bilmediklerini kabul etmeye hazırlıklı olmalıdırlar.

Ancak bu, terimin geleneksel anlamıyla hiçbir bilginin mümkün olmadığı ima edilmeden yapılabilir; yapabileceğimiz tek şeyin eğlenceli veya politik olarak etkili kurgular oluşturmak olduğunu. Dahası, belirttiğimiz gibi, bu alternatif pozisyonu almak, araştırmanın olasılığının altını oyar: onu bir politika, edebiyat veya sanat biçimine dönüştürerek ayırt edici karakterini alt üst eder.

“odev.yaptırma.com.tr“ ailesi olarak size her konuda destek sunabiliriz. Tek yapmanız gereken iletişim adreslerimizden bizlere ulaşmak!

Tüm alanlara özgü, literatür taraması yaptırma, simülasyon yaptırma, analiz yaptırma, çeviri yaptırma, makale ödevi yaptırma, dergi makalesi yaptırma, sunum ödevi yaptırma ve model oluşturma çalışmaları yapmaktayız.

The post Araştırma Şüpheciliği first appeared on Ödev Yaptırma & Danışmanlık Merkezi.